با سلام و عرض ادب و تبریک اعیاد شعبانیه بخصوص سالروز میلاد تک سوار عدل و عشق مولا امام محمد بن حسن عسگری (عج) خدمت دوستان عزیزم عرض کنم که به مناسبت عید نیمه ی شعبان غزلی را خدمت شما ارائه می دهم به موضوعیت و محوریت حضرت بقیة الله الاعظم ( روحی فداه ) که  وزن و آهنگ این غزل را از تعدادی از اشعار حضرت مولانا (رض) اقتباس گرفتم اما با مفهومی کاملا ً اجتماعی به این شعر پرداختم و  با زبانی جسورانه و کنایه آمیز اما صمیمانه  امام مهدی (عج) را مخاطب قرار داده ام .

اِبریق ضعیفان

از خانه به بیرون شو ، از دشت گریزان شو

با من به بیابان شو ، همخانه ی یاران شو

ای خانه به دوش شب ، در فصل زمستانی

آغاز نگهبان شو ، فردا به گریبان شو

دست من و دامانت ، قلب من و یارانت

همراه دلیران شو ، فردای ضعیفان شو

یک عمر هدر رفتی چون پیکر آیینه

امروز درخشان شو ، خورشید فروزان شو

صدبار از این محفل ، یاران به جفا رفتند

تو ساقی گردان شو ، امید سواران شو

غرقند همه مردم ، زان سو که تو برگردی

برگِردِ حقایق شو ، همپیکر یاران شو

شادی و شعف بر ما تا فتح شب خاموش

ابریق ضعیفان شو* ، هم دوش غریبان شو

مستی ز سرم رفته ، فانی* به کجا رفته

خاموش مشو هرگز ، دُردی کِش باران شو*

ابریق : ظرف سفالین با دسته و لوله برای آب یا شراب ؛ کوزه ؛

فانی : در اینجا معنی لغوی مدنظر نیست و صرفا ً در خدمت تخلص شعر قرار گرفته

دردی : آن چه ته نشین شود از روغن و شراب

                                    شعر : فانی " اکبر سپهری "

                                        یا علی مدد است .